Hoe goede zorg er in de praktijk écht uitziet
Onlangs werd mijn moeder 87 jaar.
Een moment waarop ik stil stond bij wat achter ons ligt en wat de toekomst zal brengen nu ze ouder wordt en haar mogelijkheden steeds verder afnemen.
Komend uit een zogenoemd ‘drie generatiegezin’ werd oma, die bij ons op de boerderij inwoonde, terminaal en door het gezin verzorgd, met veel steun van de wijkverpleegkundige en de huisarts. Iedereen werkte samen als één team. Ze ondersteunden vooral mijn ouders. Die samenwerking maakte indruk op mij.
Van persoonlijke ervaring naar een grotere beweging
Sindsdien heb ik de keuze gemaakt om de eerstelijnszorg te omarmen. Via wijkverpleging, verschillende projecten en managementrollen binnen de eerste en tweede lijn, zorginkoop bij een verzekeraar, een functie bij de gemeente en nu bij Proscoop, blijft de eerstelijnszorg een rode draad in mijn werk.
In het voorjaar van 2026 is de voortgangsbrief over het Integraal Zorgakkoord (IZA) gepubliceerd. Daarin staat dat er veel regionale plannen in uitvoering zijn, de regiofocus een stimulans geeft op samenwerking tussen zorg en welzijn, bewezen effectieve zorg is ontwikkeld en er veel aandacht is voor de versterking van de sociale basis door positioneren van welzijn.
Zijn we iets kwijtgeraakt of opnieuw aan het opbouwen?
Soms denk ik dan terug aan de zorg rondom mijn oude oma en in een pessimistische bui vraag ik me af waarom die prachtige samenwerking in al die jaren voor een deel teniet is gedaan. En dat ik me zorgen maak voor de zorg voor mijn moeder en straks voor mijn tijdgenoten, voor ons zelf. Waarom er zorgakkoorden nodig zijn om weer samenhang en passende zorg te kunnen organiseren.
In een optimistische maar ook realistische bui zie ik de gedrevenheid bij professionals om het anders te doen, zie ik belangen en domeinstrijd om slaan naar samen bouwen, belangstelling voor elkaars perspectief en nieuwe relaties aan durven gaan.
Van perspectief naar praktijk
Nu bij Proscoop werk ik nog steeds met betrokkenheid aan die opdrachten rondom versterking eerstelijnszorg. Met mijn 87-jarige moeder in mijn achterhoofd probeer ik het bewust klein te maken. Ik kijk naar de activiteiten in de sector en de rol van de adviseurs van Proscoop steeds vanuit dat perspectief.
Dat wij mede kunnen zorgen ambities waar te maken. Zorgen dat er een goede route gezien en doorlopen wordt. Dat we sterk op de regio zijn georiënteerd en de kennis en ervaring hebben opgebouwd om de verschillende perspectieven op elkaar aan te laten sluiten.
Dat die wijkverpleegkundige van toen iets heeft gezaaid waarbij we nu langzaam ook kunnen oogsten.
En het werkt, ambities kunnen echt omgezet worden naar uitkomsten en de route is weliswaar niet altijd makkelijk maar daadkracht, lef en verbinding helpt.
Contact
Wil je daar samen met ons mee aan de slag? Wij denken graag mee en helpen om beweging te krijgen.
